

Staw skroniowo-żuchwowy jest jednym z najbardziej skomplikowanych mechanizmów w organiźmie człowieka. Do elementów zapewniających mu fizjologiczną funkcję należą: mięśnie, kości nieruchomej części czaszki, żuchwy, krązek stawowy, więzadła. Poza tym staw prawy i lewy muszą nieustannie i ściśle ze sobą współpracować co podnosi poziom złożoności całego układu.
Dodatkowym, choć nie związanym bezpośrednio z anatomią samego stawu skroniowo-żuchwowego elementem wpływającym na jego funkcję sa zęby(wzajemne relacje dolnego i górnego łuku, ilość zębów i stan ich koron. Dla dobrej pracy całego układu wszystkie elementy tej „skomplikowanej układanki” powinny działać nienagannie.
Niestety obecnie obserwuje się wzrost liczby pacjentów z zaburzeniami czynności narządu żucia. Często wiążą się z tym dolegliwości bólowe, ale nierzadko pacjenci nie zdają sobie sprawy z występujących u nich objawów i możliwych konsekwencji w przyszłości.
Przyczyny dysfunkcji narządu żucia mogą być wielorakie:
Diagnostyka tych schorzeń wymaga często zebrania szczególowego wywiadu, wykonania badań rtg, analizy modeli(często po wcześniejszej deprogramacji) przy użyciu artykulatorów. Czasem również konsultacji ortodontycznych, neurologicznych.
Służy znalezieniu i zarejestrowaniu relacji centralnej czyli optymalnej pozycji głowy żuchwy w dole stawowym w stawie skroniowo-żuchwowym. W naszej klinice wykorzystujemy najczęściej deprogramatory koisa. Procedura wymaga ok. 4 wizyt.
Leczenie stawu skroniowo żuchwowego, w zależności od diagnozy wiązać się może z: Farmakoterapią, zastosowaniem szyn nagryzowych, ekwilibracją, Korektą wysokości zwarcia (dotyczy zwłaszcza bardzo strtych zębów), leczeniem protetycznym lub ortodontycznym, Neurologicznym, Fizjoterapią.
Obecne tempo zycia, nieprawidłowe nawyki żywieniowe, wszechobecny stres powodują, iż odsetek osób dotkniętych w mniejszym lub większym stopniu problemami narządu zucia stale rośnie. Naszym zadaniem jako lekarzy jest oczywiście pomagać pacjentom z dolegliwościami ale również uświadamiać i stosować profilaktykę u tych którzy nie zdają sobie sprawy iż mają objawy świadczące o ryzyku rozwoju choroby.